Koło w Piekarach Śląskich – zgpiekary.pl

Na „moście cudôw”.

Dzisiej cuć juz było wiosna, a przeca do ty kalyndarzowy jesce prawie cołki miesônc.  Słônecko piyknie przigrzywało, aze nos łoślepiało. Cowieka normalnie ciôgło do natury. Skuli tego, jak my jechali nazod ze Szkoły Katolicki do dôm, to wybrali my sie na „most cudôw” na Brynicy.  Jakby tak wtoś niy wiedzioł ło jaki sie most rozchodzi i jake tam sôm cuda, to krôtko wytuplikuja. Brynica łoddzielo Gôrny Ślônsk łod Zagłymbio. Kiejś, przez pora wiekôw, Brynica była nawet graniycôm miyndzy państwym Habsburgôw a Polskôm szlacheckôm, niyskorzi pomiyndzy Prusami a zaborym ruskym. Po łobu strônach Brynice godało sie i godo inacy. Skuli tego, ci co radzi bierôm historio na wesoło godajôm, że z Bobrownik przijyzdzajôm dô nos na rowerze a wrocajôm na kole. My jechali autym i żodyn cud nôm sie niy przitrefiył. Ale werciyło sie tam być. Po rzyce pływały łabyńdzie. Wyglôdały tak, keby przeglôndały sie we wodzie jak we żdżadle. Nô i nojważniejsze, widzieli my, że pokozały sie nad Brynicôm piyrwsze baźki. Musowo trza było knipsnońć pora zdjyńć do tych, co niy wierzôm. Nojlepi wybiercie sie na tyn „most cudôw” sami, a łobejrzicie, że môm recht.

Nasza sesja fotograficzna na moście cudów. 

 

 

 

Comments are currently closed.