Koło w Piekarach Śląskich – zgpiekary.pl

Promocja książki „CO W ŚLÔNSKI DUSZY GRO”.

24 maja w Miejskim Domu Kultury w Piekarach Śląskich odbyło się pierwsze spotkanie promujące nową książkę napisaną po śląsku: „Co w ślônski duszy gro”. W książce opracowanej przez Prezesa piekarskiego Koła Związku Górnośląskiego – Helenę Leśniowską opublikowane są teksty Gabrieli Cichy, Weroniki Krzyżowskiej, Danuty Szczogiel, Anny Skrzypiec, Justyny Fifer, Beaty Głogowskiej – Okrutny, Teresy Walosczyk, Joanny Janty – Słomiak, Heleny Leśniowskiej, Lucjana Zająca, Romana Kiery i Marii Osadnik. Na spotkanie przybyła grupa fanów śląskiej godki. Wszyscy uczestnicy z wielkim zainteresowaniem wysłuchali autorów śląskich tekstów o pasji pisania po naszymu i z niecierpliwością oczekiwali na moment, kiedy można było kupić książkę „Co w ślônski duszy gro” a także drugie wydanie „Rajzy z piekarskôm godkôm”. Publikacja wydana została ze środków gminy Piekary Śląskie a o czym pisano w niej można wywnioskować ze wstępu napisanego przez Helenę Leśniowską: 

Co w ślônski duszy gro? Piykno muzyka. Muzyka rzewno, tynskno za latami co minyły, za ludźmi co poszli do ślônskigo nieba, cy sie kajś potraciyli, za miejscami wtorych niy ma. Ale sôm tyz melodie wesołe, ucieszne przi wtorych nogi same podrygujôm do tańcuwanio, a gymba sie śmieje łod ucha do ucha. Potym zaś gro tako muzyka, że az zymby zgrzitajôm, jak sie przipômni lata powstań, wojny i tego co pô ni było. To co w ty naszy duszy gro? Muzyka naszy mały ojczyzny, naszego hajmatu.

            Ci, co majôm trocha lot na karku, majôm te melodie barzi urozmajcône, a nuty dô nich zapisane niy ino we pamiyńci ale i we sercu. Terozki zaś przelône sôm jesce na papiôr. Zapisane na stronach ty ksiônżki.

W ksiônżce znojdziecie łosprowki i rymuwanki, wtore naszkryflali miyszkańcy Piekor Ślônskich i Radziônkowa. Jednym z Wos zapisane godki bydôm przipôminać przeżyte lata abo łosprowki staroskôw ło downych casach. Dlo drugich zaś, jest to okazjo do poznanio kônska ślônski historie, tradycji a przede wszystkym ludzi wtorzy tukej miyszkali i miyszkajôm. Sôm teksty poważne, ale tyz, jak to w życiu bywo, take prziprawiône ślônkym humorym.  Jedne napisane były, dlo bajtli cy srogich na roztomajte kônkursy godanio po naszymu, inne dlo sia z potrzeby serca i leżały na dnie szuflodki, a jesce inksze specjalnie ułożône dlo wzbogacynio ty ksiônżki.

Na kôniec przipômna, co kejś pedzioł  Jan Paweł II:

„… Pragnę Was jeszcze zachęcić, abyście nadal strzegli swojej tożsamości, pielęgnując więzy rodzinne, pogłębiając znajomośc swojego języka i starając się przekazywać swoją bogatą tradycję młodemu pokoleniu.”

I tego sie mômy trzimać i zachyncać inkszych do poznowanio historie Ślônska, do dbanio ło nasza kultura, wtory czyńściôm jest ślônsko godka. 

Zapraszam do galerii.

Comments are currently closed.