Koło w Piekarach Śląskich – zgpiekary.pl

DO SZKOLORZY

Kaj sie podzioły te piykne czasy,

jak mie przyjyni do piyrszy klasy?

Płaczki sie same do łoczu cisnôm.

Żol mi tego i tu niy zmyślôm.

Cołko familia to przeżywała,

jak mało Helcia do szkoły iść miała.

Mama faltynrok sama uszyła

i bioło bluzka co z krałzkôm była.

To łobleczynie było na świynto.

Na beztydziyń fortuch. Kożdy pamiynto

i bioły kraglik dziynnie zmiyniany,

w kabzie taszyntuch wybiglůwany.

Pukeltasia z papyndekla była,

ale wszystko co trza pomieściyła:

Elemyntorz ło Ali i Asie,

fyjderbiksa do kery dowało sie

rônczka z piôrkym i poukłodane

blajsztifty i tuśki naszpicůwane.

Oszczôwka z żyletkôm tyż żech miała.

Koło ni gumka zawsze leżała.

I liczydło w szkole sie przidało,

jak palców u rônk i nôg brakůwało.

Hefty papiôrym sie łowijało,

co niy roz łojca angażůwało.

A jak mi moja mama godała,

łona miast heftôw tabulka miała,

na kery rysikym sie pisało,

a szmatkôm niy gômkôm sie ściyrało.

Teroz to wszystko sie pozmiyniało.

Tabulek niy ma i heftôw mało.

Laptopy to wszystko wypiyrajôm.

Bajtle rade. Mni ksiônżek czytajôm.

Ortografio tyż blank znacki leży,

bo kożdy mo program w kômputerze,

co felery wyciepnie i porachůje.

Bajtle sôm rade. Im to sztimuje.

 

A co bydzie jak laptop sie zawiesi i tak sie stanie,

że ino gowa, w kery nic niy ma łostanie?

H.L.