Koło w Piekarach Śląskich – zgpiekary.pl

W ŁOGRÔDKU

Patrza na tulpy, co wycisły nelki,

wtore na świynto dostowały frelki,

nelki czerwône szlajfôm zwiônzane,

biołe, rôżowe i pomiyszane.

Teraz sôm w modzie blank inksze kwiotki.

W bukety sie wiônże ziele jak scotki.

Co sie nôm jesce powekslůwało?

Myśla, że tego bydzie niymało.

W kônt poszły ryle, kopacki, giskany,

bo łogrôdek niy jest przekopywany,

ino trowa rôwno jest zasiôno

i łod casu do casu siecôno.

Grzôndki z łogrôdkôw sie potraciyły,

na wtorych fajnie zasiône były

łogôrki, radiski, sroge banie,

sznitloch do chleba na druge śniodanie.

W gymiza łogrôdek był bogaty,

w blumkule, sznitbôłny i tômaty.

A jakby tego było za mało

na kômport rabarber jesce sie miało,

dwie zorty jagôdkôw i wieprzki były,

kajniykaj podzimki sie rozplyniyły.

Wrocôm do nelkôw z tym wspôminaniym.

W łogrôdku było tyz miejsce na nie.

Wôniały jak mało wtorek kwiotki.

Lepi nawet jak parfin łod ciotki.

 Niy były sroge tak jak sznyjbale,

bo łône niy wôniały wcale.

Niy miały tyz sztynglôw jak gladiole,

czy jôzeflilie w blumwazie na stole.

Gynsi pympki zaś były łod nich myńsze

i zamciki  niy były tyż wiynksze.

W łogrôdku  było fest kolorowo,

że niych szmaterlok z barwami sie schowo.

I choć po robocie krziże bolały,

to z wiosnôm łogrôdki sie łotwiyrały

i wszyscy jak te piscoły lotali,

ryli, kopali i wysiywali.

 

A może jesce kajś sie take prawdziwe łogrôdki łostały? Może  wtoś cichtůje take kwiotki ło wtôrych pisałach?

H.L.