Koło w Piekarach Śląskich – zgpiekary.pl

WE ŚÔNSKI GODCE

Zapraszam do przeczytania wspomnień o odpuście w Kamieniu, w Parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła. Tekst napisany jest po naszemu czyli po śląsku.

Pora łodpustôw latoś my juz mieli. Łostatnio był juz łodpust w Kaminiu, kaj jest nojstarszo piekarsko parafio Świyntych Apostołôw Piora i Pawła. Kamiński łodpust, jak ino pamiyntôm, zawsze był fest srogi. Sproszało sie na to świynto cołko familia. Piykło kołoc. Musiały być trzi zorty: z syrym, makym i posypkom. Blachy zanosiyło sie do piekorza (do Szczirza w Brzozowicach), kaj noprzôd mielyli my mak. W łodpustowo niydziela trza było być w kościele na wielgym. Była procesjo. Baby paraduwały łoblecône we ślônske łachy i niôsły figurki i łobrozy. Nojmyńsze bajtle sypały kwiotki. Chopy, tyz wyelegantuwane, niôsły baldachim. Grała orkiestra. Było richtig uroczyście. Potym spotykali my sie na łodpustowym łobiedzie, na wtory wiadômo była zupa ze swojskymi nudlami, tarte klôski, rolada i piyrszy roz modo kapusta. Bajltle ciynżko to szczimywały, bo chciały lecieć na budy. W Kaminiu  na ulicy, wtoro prowadziyła do kościoła, stoły po łobu strônach rozmaite sztandy. Kożdy z łodpustu musioł prziniyś do dôm szlakpak, bezto przi budach z maszkytami była srogo ciźba. Kupuwało sie kliny, makrôny,bômbôny pokulane w kakale, co wyglôndały jak kartofle, miśki, gôminiane żaby, ôłblaty i dlo bajtli szklane krycki z kolorowymi kulkami. Kożdy bajtel miôł tyz balik na gômce wypełniony trecinami. Tym balikym sie łodbijało, a nojlepi jak kogoś tak byncło sie w gowa. Mama nôm wtedy durch godała: Dejcie pozôr, bo z igracki przidôm płacki. Niywtorzy kupuwali  dlo bajtli balôny naplômpane luftym abo gazym, a do chopcôw były jesce drzewniane szczylôwki na frôp. Były tyz rozmaite loterie. Moji łojce wylosuwali kejś na łodpuście taki kolorowy zbônek. Stoji łôn teroz u mie w dôma, a mo juz prawie łoziymdziesiônt lot. Na łodpust przijyzdzały tyz szisbudy, kaj szczylało sie z luftbiksy do kwiotkôw zrobionych z pomaluwanych piôrek łod gynsi abo kury. Tego nigdy nie sprawdziyłach cyje to były piôra. W inkszych budach szło kupić lody, wtore lodziorz nakłodôł łopatkom na wafel.  Take świynto, jak łodpust niy môgło sie łobyńść bez karasola. Na srogym karasolu jeździyli wiynksi. Dziołchy piscały, bo chopcy krynciyli jym siodełkami. Ale jakoś żodyn niy ślecioł z karasola. Jo zaś rada huśtałach się na kolybach. To były take zawieszone żelazne łôdki. Kecki furgały, ale było fajnie. W kamińskim parku na wiecôr grała kapela i wszyscy tańcuwali na bônie. Na ta zabawa przichodziyli bez mostek tyz ci co miyszkali po drugi stronie Brynice. Było to niyroz powodym do zwady abo i cego gorszego. Moja mama mi łosprawiała, że tam kaj jest tyn kamiński park, przed wojnôm była szyroko łozlôno Brynica, po wtory pływało sie łôdkami. Wtedy to dopiyro musiało być fajnie.

Wybiercie sie kejś na łodpust do Kaminia, by sprawdzić co z tamtych lot łostało.